Πολιτιστικό Καλοκαίρι Δήμου Ωρωπού 2012 - Θεατρική παράσταση (κωμωδία) με τίτλο: Μοντέρνα βραχιόλια

ΣΥΚΑΜΙΝΟ (πλατεία) ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ - ώρα 9:00μμ

ΚΩΜΩΔΙΑ

Μια φορά κι έναν καιρό οι άνθρωποι τόλμησαν να αναζητήσουν διέξοδο από τα προβλήματά τους. Τότε ήταν που ανακάλυψαν...ΤΑ ΒΡΑΧΙΟΛΙΑ! Τα βραχιόλια τους υποσχέθηκαν μια ευτυχισμένη ζωή κι εκείνοι έπεσαν στην παγίδα.
-ενας εργαζόμενος ζητάει απεγνωσμένα 1 άδεια.
-μια νοικοκυρά που βαρέθηκε να την κακομεταχειρίζονται.
-μια τηλεφωνήτρια που η ζωή της αλλάζει απο ένα απρόσμενο τηλεφώνημα.
-μια τρόφιμος ψυχιατρείου βρίσκει τον δικό της τρόπο απόδρασης.
-μια υστερική δασκάλα επιβάλει την τάξη.
-Ο ανθρωπάκος που αγόρασε πρωτος το διάσημο αυτό βραχιόλι.
Άνθρωποι εγκλωβισμένοι στην καθημερινότητα.
Ποιος θα μπορέσει να αποχωρηστεί το πολυαγαπημένο του βραχιόλι;;
Σε ποιο χέρι θα κλειδώσει για πάντα;;

Μια συλλογική δημιουργία της ομάδας 'Sol Para Todos'. 

Παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί:  

Ανυφαντή Κέλλυ, Βουλγαρίδου Λία, Κόγιου Μυριόκαλη, Πετράκης Εμμανουήλ, Πετρίδου Σαββίνα

Μουσική και Τραγούδι: Οικονομίδη Κατερίνα

Φωτισμοί-Ηχος: Εβίτα Αναγνοπούλου

Σκηνογραφία: Παππά Σοφία
 

Β.Σκηνογραφίας: Ρούσσου Σοφία

Σκηνοθεσία: Πετρίδου Σαββίνα
 

Β. Σκηνοθέτη: Πετράκης Εμμανουήλ

Είμαστε οι "sol para todos" και θα σας παρουσιάσουμε την κοινωνικοπολιτική κωμωδία: «Μοντέρνα βραχιόλια για σένα αγάπη μου!»

Μια συλλογική δημιουργία της ομάδας μας, σε διασκευές και κείμενα των Πετράκη Εμμανουήλ και Πετρίδου Σαββίνα που αντλούν έμπνευση και παντρεύουν ανακατεμένες ιδέες από κείμενα των Ματέϊ Βίσνιεκ, Ντάριο Φο, Φράνκα Ράμε με τον «ισοβίτη» του Αρκά και τις «Πόρτες» του Μάριο Νταλμαβίδα.
Εν πρώτης θα θέλαμε να σας πούμε λίγα λόγια για 'μας και την παράσταση. Η οποία είναι το ντεμπούτο μας στα θεατρικά δρώμενα.
"Sol para todos" σημαίνει : «ήλιος για όλους». Κάποιοι στίχοι της Kaτερίνας Γώγου λένε :

Σε θυμάμαι μέσα σε τούτη τη φρίκη.
Καπνός και δάκρυα, μύξες, δακρυγόνα και πληγές, βήχας και βλαστήμιες. Στα χέρια μου κρατώ την καρδιά σου.
ΜΙΣΩ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.»

Ε, λοιπόν μισούμε τον ήλιο που βγαίνει για όλους, αλλά. χμ.!! Τι ειρωνεία μόνο λίγοι τον χαίρονται. Ενώ, όλοι οι υπόλοιποι είμαστε μέσα σε σχολεία, σε σπίτια, σε εταιρίες, σε φυλακές, στα κουτιά μας, στα κλουβιά μας, στις πόλεις μας, στις μοντέρνες φυλακές μας!!!
Κι ο μοναδικός τρόπος για να αλλάξει αυτό είναι μέσα από 'μας τους ίδιους. Έτσι πολεμάμε με την πένα μας, με το σώμα μας, με την φωνή μας, με ότι μέσω διαθέτουμε για την στιγμή που ο «ήλιος» θ' ανατείλει για όλους, θα ανήκει σ' όλους.. Κι αδημονούμε για τη μέρα ή τη νύχτα που θα σπάσουμε τα δεσμά μας, τις χειροπέδες μας, τα βραχιόλια μας και θα ελευθερωθούμε!......

Τα «βραχιόλια», είναι ένα μεταφορικό μέσο που χρησιμοποιούμε για να αποδώσουμε τον εγκλωβισμό. Τα «βραχιόλια» θα μπορούσαν να είναι κοσμήματα όμορφα, λαμπερά και ελκυστικά. Θα μπορούσαν όμως, να είναι οι κρύες, άψυχες, μεταλλικές χειροπέδες. 'Η αυτά που περιγράφουμε εμείς, τα «βραχιόλια - χειροπέδες». Σε προσελκύουν με την απατηλή ομορφιά τους αλλά δεν διαφέρουν σε τίποτα από τις κοινές χειροπέδες. Γιατί κι αυτά σε εγκλωβίζουν, σε φυλακίζουν, σου στερούν το παιχνίδι, την άδεια, τον έρωτα, την ελευθερία. Αλλά τούτα 'δώ θα μας κάνουν να τα φορέσουμε από μόνοι μας, να τα αναζητήσουμε μανιωδώς σαν την μοναδική μας ελπίδα, όμως όλα αυτά θα είναι μια ψευδαίσθηση! Οι ήρωες του έργου είναι άλλοτε καρικατούρες και άλλοτε άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Έχουν όμως ένα κοινό παρονομαστή και δεν είναι άλλος από τα «μοντέρνα βραχιόλια» που η κοινωνία τους έδωσε και τους κρατούν εγκλωβισμένους.
Μέσω του έργο ευαισθητοποιηθήκαμε πάνω στο θέμα του εγκλεισμού και της ιδρυματοποίησης. Μέσα σε αυτές της αποθήκες έχουμε στοιβάξει κάτω από άθλιες και εξευτελιστικές συνθήκες ανθρώπους που με την πρόφαση του σωφρονισμού και την ανοχή της κοινωνίας καταπατώνται τα ανθρώπινα δικαιώματα τους. Κι ας αναλογιστούμε τελικά πιο αδίκημα πρέπει να έχεις διαπράξει για να σου αρμόζει τέτοια τιμωρία . Μήπως τελικά η εποχή του μεσαίωνα δεν είναι και τόσο μακριά;
Μήπως τελικά κυρίες και κύριοι οι κακοί δεν είναι στις φυλακές; Μήπως είναι αυτοί που κτίζουν τις φυλακές; Αυτοί που δημιουργούν τους εγκληματίες, αυτοί που μας κυβερνούν, αυτοί που έχουν την εξουσία και μας πετούν μέσα σε ένα σχολείο για να μας πλάσουν κατά πως θέλουν, μέσα σε μια εταιρία για να μας ρουφήξουν το αίμα, μέσα σε σπίτια-κλουβιά, σε ψυχιατρεία και φυλακές για να αδράξουν και την τελευταία στάλα ελπίδας κι ονείρου!!!

Μας αιχμαλωτίζουν, μας ρίχνουν στη φυλακή.
Εμένα μέσα στα τείχη, εσένα έξω απ' τα τείχη.
Ασήμαντη υπόθεση η δική μας.
Το χειρότερο είναι να κουβαλάει ο άνθρωπος τη φυλακή μέσα του!!

Έτσι έγραψε κάποτε ο Ναζίμ Χικμέτ σ' ένα από τα ποιήματά του.
Η φυλακή δεν είναι πάντα κάγκελα και ντουβάρια. Ας αποδράσουμε, ας γκρεμίσουμε τις φυλακές μας ίσως έτσι να βρεθούμε ένα βήμα πιο κοντά στην ελευθερία..

Πολιτιστικό Καλοκαίρι Δήμου Ωρωπού 2012 - Παιδική θεατρική παράσταση "Χάνσελ και Γκρέτελ"

ΚΑΠΑΝΔΡΙΤΙ (πλατεία) ΤΡΙΤΗ 21 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ - ώρα 9:00μμ

Λιμπρέττο:Αντελάιντ Βέττε
Θεατρική διασκευή: Διονύσης Κούτσης
Σκηνοθεσία: Έλλη Βοζικιάδου                    
Μουσική: Ε. Χούμπερτινγκ - Διονύσης Κούτσης          
Σκηνικά: Χαράλαμπος Σεπεντζής                    
Κοστούμια: Έλσα Βώκου
Μουσική διδασκαλία: Λόρνα Κούτση
Φωτισμοί: Νίκος Τσελές
Ηχοληψία: Γιώργος Κυλιακούδης   

Παίζουν οι ηθοποιοί:Μαρία Στάβαρη (β' διανομή Έλλη Λορέντη), Γιώργος Μαγκίνης (β' διανομή Κωνσταντίνα Χαρατσάρη), Μιράντα Κοροβίλα, Σπύρος Κατηφόρης, Ιωάννα Κούτση.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ:

Στο σπίτι ενός φτωχού σκουπά, οι γονείς λείπουν για τον αγώνα του μεροκάματου και τα παιδιά, ο Χένσελ και η Γκρέτελ προσπαθούν να τελειώσουν τη δουλειά που τους ανέθεσαν. Η πείνα όμως δεν τα αφήνει να δουλέψουν και για να την ξεχάσουν το «ρίχνουν» στ’ αστεία και το χορό, ξεσηκώνοντας το σπίτι. Έρχεται η μητέρα, θυμώνει από τη φασαρία και την ακαταστασία, τα κυνηγά, πέφτει και χύνεται το γάλα και για να τα τιμωρήσει τα στέλνει στο δάσος για βατόμουρα. Όταν έρχεται ο πατέρας- φορτωμένος αγαθά για το σπίτι- και μαθαίνει πού είχαν πάει τα παιδιά γίνεται έξαλλος γιατί ξέρει πως εκεί, στο δάσος, ζει σ’ ένα ζαχαρένιο σπιτάκι η κακιά μάγισσα που ξεγελά τα παιδιά και τα φυλακίζει. Οι γονείς φεύγουν γρήγορα για να βρουν τα παιδιά πριν τα βρει η νύχτα μέσα στο δάσος, αλλά εκείνα πέφτουν στο μεταξύ στα «δίχτυα» της κακιάς μάγισσας, αλλά μέσα από κωμικές καταστάσεις κατορθώνουν να ελευθερωθούν και μαζί να ελευθερώσουν όλα τα παιδάκια που είχε κατά καιρούς φυλακίσει η μάγισσα. Τελικά συναντιούνται με τους γονείς τους και γυρίζουν πανηγυρικά στο σπίτι τους.          

Το έργο αυτό είναι βασισμένο στο λιμπρέτττο της Αντελάϊντ Βέττε από την όπερα του Ε. Χούμπερτιγκ. Είναι το πιο δημοφιλές παραμύθι των αδελφών Γκριμμ, διασκευασμένο θεατρικά από τον Δ. Κούτση. Επιβλητικά σκηνικά, πανέμορφα κοστούμια και υπέροχη μουσική του Ε. Χούμπερτιγκ και του αρχιμουσικού Δ. Κούτση κοσμούν την παράσταση. Είναι έργο κατάλληλο για όλες τις παιδικές και εφηβικές ηλικίες και παρακολουθείται ευχάριστα από τους μεγάλους.  Το κυρίως μήνυμα του παραμυθιού είναι η δύναμη και η γενναιότητα των μικρών παιδιών, αλλά και η εξυπνάδα τους, που τα κάνει να καταφέρνουν τα ακατόρθωτα. Επίσης οι ήρωες του έργου Χένσελ και Γκρέτελ, δίνουν το καλό παράδειγμα της αγάπης, προστατευτικότητας και ενότητας των αδελφιών μεταξύ τους. Η παράσταση αυτή «αγγίζει» τους ανθρώπους του μόχθου και της βιοπάλης δείχνοντας παράλληλα το δέσιμο και την αγάπη  μιας φτωχής επαρχιακής οικογένειας.

Το 2012 είναι αφιερωμένο στους αδελφούς  Γκρίμ, οι οποίοι πριν από 200 χρόνια, το 1812, κυκλοφόρησαν τον πρώτο τόμο με τα παραμύθια τους.

ΑΔΕΛΦΟΙ ΓΚΡΙΜ - ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Οι αδελφοί Γιάκομπ (Jacob Ludwig Carl Grimm) και Βίλχελμ Καρλ Γκριμ (Wilhelm Carl Grimm) ήταν δύο ιδιαίτερα δημοφιλείς συλλέκτες παραδοσιακών παραμυθιών που γεννήθηκαν στις 4 Ιανουαρίου του 1785 και στις 24 Φεβρουαρίου του 1786 αντίστοιχα στο Χάναου της Γερμανίας.
Οι γονείς τους Φιλιπ Βίλχελμ (Philip Wilhelm Grimm) και Δωροθέα (Dorothea Zimmer), είχαν συνολικά εννέα παιδιά, από τα οποία τα τρία απεβίωσαν όταν ήταν ακόμα βρέφη. Όταν ο Γιάκομπ, που ήταν και ο μεγαλύτερος εν ζωή γιός, ήταν ένδεκα ετών, ο πατέρας τους πέθανε.

Τελείωσαν το Γυμνάσιο στο Κάσσελ και μετά σπούδασαν νομικά στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ. Αφού εργάστηκαν ένα διάστημα ως βιβλιοθηκάριοι στο Κάσσελ προσελήφθησαν ως καθηγητές στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, ο Γιάκομπ το 1830 και ο αδελφός του πέντε χρόνια αργότερα. Όμως το 1837 απολύθηκαν επειδή διαμαρτυρήθηκαν μαζί με άλλους πέντε συναδέλφους τους κατά του βασιλιά Ερνέστου Αυγούστου Α΄, για την απόφασή του να καταργήσει το φιλελεύθερο σύνταγμα του βασιλείου του Ανόβερου. Η ομάδα των επτά, αυτών διαδηλωτών έγινε γνωστή ως "οι επτά του Γκέτινγκεν" (Göttinger Sieben).

Ο Γιάκομπ Γκριμ δεν παντρεύτηκε ποτέ, αλλά ο Βίλχελμ παντρεύτηκε την Henriette Dorothea Wild, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Ο Βίλχελμ Καρλ Γκριμ πέθανε στις στις 16 Δεκεμβρίου του 1859, ενώ ο αδελφός του Γιάκομπ στις 20 Σεπτεμβρίου του 1863 στο Βερολίνο. Και οι δύο είναι θαμμένοι στο κοιμητήριο του αγίου Ματθαίου στο Βερολίνο.


Οι Γκριμ ήταν συγγραφείς και συλλέκτες παραδοσιακών παραμυθιών, στα οποία ο Βίλχελμ Καρλ Γκριμ έδωσε λογοτεχνική μορφή και τα προσάρμοσε για παιδιά. Άρχισαν να συλλέγουν παραμύθια γύρω στο 1807, μια περίοδο που υπήρχε έντονο ενδιαφέρον για παρόμοια έργα, καθώς μεταξύ του 1805 και του 1809 οι Λούντβιχ Άχιμ φον Άρνιμ (Ludwig Achim von Arnim) και Κλέμενς Μπρεντάνο (Clemens Brentano) είχαν κυκλοφορήσει μία συλλογή με παραδοσιακά ποιήματα ("Des Knaben Wunderhorn"), ενώ περίπου έναν αιώνα πριν ο Γάλλος Σαρλ Περώ (Charles Perrault) είχε εκδώσει και αυτός μια συλλογή με παραμύθια ("Contes de ma mere l’ oye", 1697).

Τον πρώτο τόμο παραμυθιών τον εξέδωσαν το 1812. Ο τόμος, υπό το όνομα "Kinder - und Hausmärchen" ("Παιδικά και Οικογενειακά Παραμύθια"), περιείχε 86 ιστορίες. Ακολούθησαν άλλες 70 ιστορίες σε ένα δεύτερο τόμο, που εκδόθηκε το 1814. Μέχρι το 1857 επτά εκδόσεις των παραμυθιών είχαν εκδοθεί και περιείχαν συνολικά 211 παραμύθια. Ανάμεσα σε αυτά υπάρχουν γνωστά παραμύθια όπως η Κοκκινοσκουφίτσα, Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι, Ο Βασιλιάς Βάτραχος, Κουτσοκαλιγέρης, Χάνσελ και Γκρέτελ, Ραπουνζέλ, Ο γενναίος ραφτάκος, Η Ωραία Κοιμωμένη, Σταχτοπούτα, Ο λύκος και τα εφτά κατσικάκια, Αδελφός και Αδελφή και άλλα. Πίστευαν πως τα παραμύθια είχαν κοινή ρίζα και μετακινούνταν μαζί με τα ινδοευρωπαϊκά φύλα (ινδοευρωπαϊκή ή μονογενετική θεωρία), κάτι που περιέγραφαν στην εισαγωγή του έργου τους. Ακόμα, επέλεξαν 50 από αυτά και δημιούργησαν μία έκδοση αποκλειστικά για παιδιά με το όνομα "Kleine Ausgabe" ("Μικρή έκδοση").

Μεταξύ του 1816 και του 1818 εξέδωσαν δύο τόμους με γερμανικούς θρύλους με τίτλο "Deutsche Sagen" ("Γερμανικοί μύθοι"), που περιείχε 585 ιστορίες γραμμένες με χρονολογική σειρά. Ακόμα, κυκλοφόρησαν μία έκδοση με ιρλανδικές ιστορίες σχετικές με ξωτικά ("Irische Elfenmärchen") το 1826, η οποία αποτελούσε μετάφραση και σχολιασμό μέρους του έργου "Fairy Legends and Traditions of the South of Ireland" του Ιρλανδού Τόμας Κρόφτον Κρόκερ, καθώς και μία έκδοση με τον τίτλο "Deutsche Mythologie" ("Γερμανική Μυθολογία") το 1835.Τα παραμύθια ήταν πάρα πολύ όμορφα και παίχτηκαν σε πολλά θέατρα.

Πολιτιστικό Καλοκαίρι Δήμου Ωρωπού 2012 - Μουσική συναυλία με την ΜΕΛΙΝΑ ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ

ΑΓ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΚΑΛΑΜΟΥ (πλατεία) ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ώρα - 9:00μμ